در این مقاله کارایی روکشهای پلیمری در کاهش ضریب درگ جسم UUV خاصی با هندسه معین با استفاده از روشهای تجربی مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور از پلیمر قابل حل در آب پلی اکری لامید (PAA) و پلیمر غیر قابل حل در آب پلی دی متیل سیلوگزان (PDS) استفاده شده است. برای اندازه گیری نیروی درگ از دستگاهی به نام برج آب که مختص این پروژه طراحی شد و به مرحله ساخت و بهره برداری رسید استفاده بعمل آمد. در عمل، اندازه گیری نیروی درگ در دستگاه مزبور بر روی مدل کوچکی از UUV مورد نظر این پروژه با مقیاس 10/1 صورت پذیرفت. با توجه به اینکه عدد رینولدز جریان در اطراف مدل (بر اساس قطر مدل) در حدود 20000 بود از اینرو جریان در اطراف مدل از نوع درهم فرض شد. اندازه گیری ضریب درگ مدل در آبتدا بدون استفاده از هر گونه روکش پلیمری صورت پذیرفت تا ضریب درگ پایه بدست آید. در مرحله بعد، سطح مدل با پوششهای پلیمری پوشانده شد و ازمایشات مجددا تکرار گردید. نتایج بدست آمده حاکی از ان است که با استفاده از پوششهای پلیمری میتوان ضریب درگ اجسام UUV را بطور قابل ملاحظه ای (بین 20 تا 30 درصد) کاهش داد. 

در این مطالعه تاثیر نسبت منظر بر ضریب درگ یک لوله بادامکی در جریان عرضی هوا به صورت تجربی بررسی شده است. محدوده اعداد رینولدز بر اساس قطر معادل لوله دایروی 25000 تا 55000 و زاویه حمله صفر و 180 درجه انتخاب شده است. نتایج نشان می دهند که با افزایش نسبت منظر، ضریب درگ لوله بادامکی کمتر می شود بطوریکه ضریب درگ در زاویه حمله صفر و 180 درجه به ترتیب حدود 54 تا 82 درصد و 42 تا 82 درصد نسبت به لوله دایروی با قطر معادل کاهش یافته است.

محاسبه نیروهای وارد از طرف سیال به سازه های مختلف، زمینه مورد علاقه بسیاری از پژوهشگران می باشد. نیروی های لیفت و درگ مهم ترین پارامتر در مبحث هیدروفویل ها محسوب می شوند. با توجه به اینکه فرض سیال نیوتنی در اکثر مطالعات صورت گرفته در این زمینه متداول است. در این مقاله، نیروی های وارد بر یک هیدروفویل در جریان آرام سیال غیر نیوتنی مورد بررسی قرار گرفته است. مدل انتخابی برای سیال غیر نیوتنی، پاورلا است و شبیه سازی برای سه نوع سیال رقیق شونده، نیوتنی و غلیظ شونده، در زوایای حمله صفر، 5، 10، 15، 20 و 25 درجه و شاخص های رفتاری 0/5، 1و 1/5 در نظر گرفته شده است. ایجاد مش، پردازش و محاسبات پس پردازش این تحقیق توسط سه نرم افزار رایگان و متن باز بترتیب جی مش، اپنفوم و پاراویو انجام پذیرفته است. جهت اعتبارسنجی، مشاهده می شود، ضرایب لیفت و درگ، در شاخص رفتاری یک، یعنی سیال نیوتنی، با نتایج مشابه تطابق دارد. با افزایش زاویه، پدیده جدایش سیال رقیق شونده زودتر رخ می دهد. همچنین کاهش ضریب لیفت برای این سیال غلیظ شونده در زاویه حمله بزرگتری اتفاق می افتد.

مسأله­ی مقاومت در مقابل جریان در مجاری روباز دارای پوشش گیاهی در دهه­های اخیر مورد توجه بسیاری از محققین قرار گرفته است. حضور پوشش گیاهی در مناطق مستعد سیلاب و حاشیه­ی رودخانه­ها تأثیر قابل توجهی بر پراکنش انرژی و کاهش خسارات دارد. در این مقاله به­منظور بررسی اثر پوشش گیاهی در آبراهه­ها، پوشش گیاهی صلب و انعطاف­پذیر با نمونه­های مصنوعی  مدل­سازی شد. در شرایط آزمایشگاهی، نیروی درگ اعمال شده بر مدل پوشش گیاهی غیر مستغرق به­صورت مستقیم با استفاده از حس­گر نیرو در بخش متحرک فلوم اندازه­گیری شد­. در این مقاله، شاخص جدیدی با عنوان "شاخص تراکم" پوشش گیاهی معرفی شده­است. این شاخص به سطح مقابل جریان هر واحد پوشش گیاهی و مجموع تعداد واحدهای پوشش گیاهی در محدوده مورد مطالعه بستگی دارد. نتایج نشان داد در هر دو مدل صلب و انعطاف پذیر، با افزایش شاخص تراکم پوشش گیاهی و عمق نسبی، میزان جذب نیروی درگ افزایش می­یابد. بررسی اثر شاخص تراکم پوشش گیاهی نشان داد افزایش این شاخص تأثیر   به­سزایی در کاهش ضریب درگ دارد؛ به­طوریکه در بیشترین میزان افزایش شاخص تراکم، کاهش 8/19 درصد در ضریب درگ مشاهده گردید. افزایش عمق نسبی جریان تا رسیدن به مرحله­ای که پوشش گیاهی در آستانه­ی استغراق قرار گیرد، به­ترتیب در دو مدل صلب و انعطاف­پذیر موجب کاهش 81/ 12 درصد و 43/10 درصد ضریب درگ می­شود. در نهایت دو مدل ریاضی با ضریب رگرسیون 87/0 و 89/0 به­ترتیب به­منظور تخمین ضریب درگ پوشش گیاهی صلب و انعطاف­پذیر با در نظر گرفتن پارامترهای بدون بعد مؤثر ارائه گردید.

آرایش های زیادی برای قرار دادن استوانه ها در مجاورت یکدیگر وجود دارد. چیدمان سیلندرهای دایروی اعم از آرایش مجاور هم، پشت سرهم و متناوب در زوایای مختلف اخیرا توسط محققین مورد توجه قرار گرفته است. لذا در پژوهش حاضر، تغییرات ضریب پسا در سه سیلندر A، B و C با قطرهای 5/15، 3/21 و 31 میلیمتر در زوایای°, 0، °, 5، °, 10، °, 5/22، °, 45، °, 5/67 و °, 90 در دو نسبت فاصله 2 و 4 برابر قطر سیلندر اصلی در اعداد رینولدز مختلف (48000>Re>14700) به صورت تجربی بررسی شده است. نتایج بیانگر آن است که تغییرات ضریب پسا کاملا به قطر استوانه ها و نسبت فاصله وابسته می باشد. تغییرات ضریب درگ در نسبت فاصله 2 برابر قطر سیلندر اصلی در زوایای مختلف، وابستگی کمی به تغییرات عدد رینولدز دارد. همچنین با افزایش قطر سیلندر پایین دست از شدت تاثیر عدد رینولدز بر تغییرات افزایشی ضریب درگ کاسته می شود. در 4=L/D ضریب پسا، حساسیت کمتری نسبت به تغییرات زاویه، به جز زاویه صفر درجه از خود نشان می دهد.

در این پژوهش با استفاده از روش مطالعه پارامتری به طراحی فنس های بال پرداخته شده است. در این جا با انحراف گردابه های رأس بال به کاهش ضریب غلتشی اضافه تولید شده توسط سامانه اسپلیت درگ رادر پرداخته شده است. این سامانه کنترلی برای تولید گشتاور گردشی در پهپادهای بال پرنده استفاده می شود. اندازه فنس ها بر اساس ابعاد گردابه در زوایای حمله مختلف انتخاب شده است. در این تحقیق معادلات بقا توسط روش حجم محدود گسسته شده است سپس معادلات جبری گسسته شده توسط الگوریتم سیمپل سی حل شده است. در این شبیه سازی از مدل دو معادله ای کا اومگا- اس اس تی (k-w-sst) برای مدل سازی جریان آشفته استفاده شده است. پهپاد استفاده شده در این آزمایش، هواپیمای بالپرنده لامبدا شکل سوینگ می باشد. فنس های تولید شده در سه ارتفاع مختلف و سه موقعیت مختلف در طول بال نصب گردیده اند که در زوایای حمله بالا مورد بررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهند که استفاده از فنس ها در همه زوایای حمله از منظر آیرودینامیکی مناسب نخواهد بود؛ اما در نهایت بهینه ترین محل قرارگیری فنس برای کاهش ضریب گشتاور غلتشی مزاحم معرفی خواهد شد.